Chong Liu Chew (1985), na podstawie dwuletnich obserwacji, stwierdza, że mosty perforowane łączące się z zębem za pomocą kompozytów mogą być w pełni zaakceptowane w określonych przypadkach. Dłuższe, ale również pozytywne doświadczenie odnośnie do zastosowania perforowanych mostów mają polscy autorzy, tacy jak: Suliborski (1977), Pta- szyński (1981), Chmielewski i Kukuła (1982). Mosty omawianego typu stosuje się w zasadzie w odcinku przednim w celu uzupełnienia braku pojedynczego zęba, rzadziej braku dwóch zębów. Metalowa ^konstrukcja zbudowana jest ze stopu chromoniklowego lub chromokobaltowego, ze

Most typu Rochette’a uzupełniający brak pierwszego górnego przed- trzonowca: a – warunki w jamie ustnej przed uzupełnieniem, b – gotowy most, c – warunki w jamie ustnej poi osadzeniu mostu. względu na ich dużą wytrzymałość mechaniczną. Do vlicowania używany jest akryl, isosit lub porcelana. Skrzydełka mostu, obejmujące zęby filarowe od strony podniebiennej lub językowej, mają po kilka otworów zapewniających mechaniczną retencję dla mostu.

Mosty typu Rochette’a pozwalają uzyskać dobry efekt estetyczny, ale ze względu na dość znaczną grubość skrzydełek łączących most z zębami filarowymi wymagają odpowiedniej wielkości przestrzeni pomiędzy zębami przeciwstawnymi. Z tej przyczyny zasięg ich jest ograniczony i mogą być stosowane w następujących przypadkach:

– 1) u pacjentów ze zgryzem prostym,

– 2) u pacjentów ze zgryzem otwartym,

– 3) w niektórych przypadkach przodo- i tyłozgryzów,

– 4) w żuchwie w odcinku przednim.

Pacjenci użytkujący mosty

Ze względu na trwałość połączenia przęsła z filarem, które jest mniejsze niż w mostach tradycyjnych, nie mogą to być konstrukcje rozległe, zaś zęby filarowe powinny mieć odpowiednią wysokość i korzystny kształt anatomiczny dla zapewnienia dużej powierzchni przylegania. Niewskazane jest stosowanie ich w przypadkach filarów o różnym stopniu ruchomości, gdyż zdaniem Chmielewskiego i Kukuły jest to jedna z głównych przyczyn wypadania tych mostów.

Pacjenci użytkujący mosty osadzone na kompozyt powinni bardzo starannie czyścić zęby, gdyż kształt mostu tworzy na stronie językowej zachyłki sprzyjające osadzaniu się płytki nazębnej. Do osadzania opisywanych mostów w jamie ustnej można stosować różne tworzywa kompo- zycyjne, takie jak: Evicrol, Isopsat, Concise i inne. W ostatnim okresie firma De Trey wprowadziła tworzywo adhezyjne o nazwie Cosmopan, zaś firma Vivadent preparat ABC (Adhesiv-Bridge-Cement) wykazujące przyczepność do każdego metalu oraz do szkliwa. Wartość tych materiałów adhezyjnych, z uwagi na krótki czas ich .stosowania, nie jest w pełni potwierdzona.

Na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych Thompson i Li- vaditis z uniwersytetu Maryland w Stanach Zjednoczonych AP zaproponowali nowe rozwiązania konstrukcyjne dla mostów osadzonych na kompozyty, określając je jako mosty z Maryland (Maryland Bridge). W zastosowanej przez nich metodzie postępowania utrzymanie mostu na zębach filarowych jest trzykrotnie mocniejsze niż w mostach perforowanych, co umożliwia rozszerzenie wskazań do ich stosowania również na odcinki boczne i tylne łuku zębowego. .Mniejsza grubość skrzydełek mostu pozwala na ich stosowanie w przypadkach, w których z uwagi na brak odpowiednio dużej, wolnej przestrzeni mosty perforowane nie mogły być wykonywane (Mastal).

Leave a Reply