Kiedy ubytek dotyczy trzonu żuchwy z pozostawieniem kilku zębów, leczenie polega na wykonaniu protezy o dobrym zakotwiczeniu na resztkowym uzębieniu, odbudowie czynności żucia i poprawie wyglądu estetycznego. Jeżeli pacjent został właściwie zaopatrzony bezpośrednio po zabiegu chirurgicznym, tzn. zostały założone szyny ustalające położenie żuchwy, postępowanie polega na wykonaniu protezy, w której kontakty okludalne będą ułatwiały zachowanie właściwego położenia żuchwy, co w połączeniu z treningiem mięśniowym umożliwi pacjentowi prawidłową czynność żucia i zapewni dobry wygląd estetyczny.

Bardziej skomplikowane są przypadki, w których uraz lub zabieg chirurgiczny nastąpił przed kilku laty, a pacjent nie użytkował żadnego lub użytkował niewłaściwe uzupełnienie protetyczne. U takich pacjentów występuje zwykle przemieszczenie żuchwy, utrata lub niewłaściwe kontakty zgryzowe oraz zmiany w stawach skroniowo-żuchwowych. W takich przypadkach może być stosowane postępowanie dwuetapowe (Spie- chowicz 1971). Polega ono na wykonaniu dolnej protezy z pelotą przedsionkową, która dzięki stopniowemu dokładaniu szybkopolimeru, umożliwia przesuwanie żuchwy do żądanego położenia. W protezie długoczaso- wej, wykonanej w drugim etapie, kształtuje się również pelotę, która służy do utrwalenia uzyskanego położenia żuchwy i przeciwdziała ponownemu jej przemieszczaniu. Omawiane postępowanie przedstawiono na rycinie 228. Postępowanie kliniczne jest podobne jak w przypadkach protez częściowych osiadających.

Leave a Reply