Leczenie polega na stosowaniu rentgenoterapii oraz podawaniu preparatów arseńowych i roztworu jodku potasu. Granulomatoza łatwiej poddaje się leczeniu niż limfomatoza. Należy jednak stwierdzić, że mimo stosowanego leczenia powiększenie gruczołów ślinowych i łzowych może nie ustępować.

Kamica ślinią,nek (sialolithiasis) wyistępuje szczególnie w obrębie ślinianki poidżuchwowej, znacznie rzadziej w śliniance pod językowej i’ przyusznej. Powstawanie kamieni ślinowych łączy się ,ze stanami zapalnymi miąższu lub przewodów ślinianki. W zwiiązku z utrudnianym odpływem gromadząca się ślina ulega zagęszczeniu, wskutek .czego łatwo wytrącają się z niej związki mineralne. W skład chemiczny kamienia ślinowego wchodzą fosforan i węglan wapnia oraz ślady potasu, sodu, chloru,

magnezu i żelaza. W skład kamienia wchodzi również złusz- czony nabłonek, ciałka ślinowe i drobnoustroje. Składniki nieorganiczne i organiczne nawarstwiają się koncentrycznie wokół organicznego jądra lub ciała obcego. Kamienie ślinowe mogą być różnych rozmiarów (od ziarna prosa do orzecha laskowego) i mogą występować w różnej ilości (od jednego do kilkunastu). Mogą one być miękkie lub twarde, o powierzchni gładkiej lub nierównej. Obecność kamienia w

Leave a Reply