Drugim, również kontrowersyjnym, zagadnieniem jest wykonywanie mostów jednobrzeżnych, w których tylko jedna strona przęsła jest oparta na zębie filarowym, a druga pozostaje wolna. Powszechnie akceptowane są konstrukcje mostów jednobrzeżnych odbudowujących ząb o małej aktywności, np. uzupełniających brak górnego bocznego siekacza z oparciem tylko na kle. Dyskusyjne jest dowieszanie przęsła ku tyłowi, zwłaszcza w przypadkach braku lub braków skrzydłowych. Należy jednak stwierdzić, że i to drugie postępowanie jest racjonalne, ale tylko w określonych, wybiórczych przypadkach.

W procesie rozgryzania i rozcierania pokarmów zęby odcinka bocznego i tylnego dokonują tych czynności dzięki swojej budowie, umocowaniu i usytuowaniu blisko osi obrotu głów żuchwy w stawach skro- niowo-żuchwowych. Istnieje tu pewna analogia z działaniem tnącym nożyc. W procesie żucia na przęsło jednobrzeżne dowieszone ku tyłowi będzie wywierana większa siła niż na przęsło dowieszone doprzednio. Dowieszenie jednoczłonowych przęseł ku tyłowi jest możliwe i wskazane w przypadkach, kiedy most jest oparty na więcej niż jednym filarze, zęby przeciwstawne są mniej aktywne oraz kiedy takie rozwiązanie pozwala uniknąć wykonania protezy ruchomej. W przypadku jednostronnego braku zębów trzonowych uzupełnienie pierwszego trzonowca mostem jednobrzeżnym, opartym na przedtrzonoweach, pozwala uzyskać nie mniejszą wydolność żucia, niż przy wykonaniu protezy szkieletowej, uzupełniającej brak dwóch zębów trzonowych.

Leave a Reply