Znieczulenie do zabiegu operacyjnego w przypadkach głębokich ropni i ropowic okołoszczękowych stanowi trudny problem. Znieczulenie dotchawicze w wielu przypadkach jest utrudnione lub nawet niewykonalne ‚(szczęk o ścisk, ropowica dna jamy ustnej, ropowica przestrzeni przygairdłowej). Inne sposoby znieczulenia ogólnego (wziewne, dożylne) są niebezpieczne ze względu na możliwość aspirowania ropy do dróg oddechowych, nagłego skurczu krtani lub głośni, porażenia ośrodka oddecho-wego. Najbardziej proste i bezpieczne jest warstwowe znieczulenie nasiękowe nowokainą w linii cięcia.

Cięcia zewnątrzustne prowadzi się warstwowo, przecinając skórę i tkankę podskórną, powięzie i mięśnie. Głębsze warstwy rozchyla się na tępo kleszczykami hemostatycznymi, dochodząc do ogniska ropne- go. Po otwarciu ogniska ropa wypływa nieraz pod dużym ciśnieniem. Do rany zakłada się dren gumowy. W przypadku niedostatecznego odpływu ropy z jednego cięcia w odpowiednim miejscu wykonuje się przeciwcięcie. Przez obie rany przeciąga się jeden pasek lub dren gumowy. W przypadkach gnilno-martwiczego zapalenia jedynie wczesne leczenie operacyjne w postaci rozległego cięcia odsłaniającego cały teren objęty stanem zapalnym może przynieść poprawę.

Ze środków działających ogólnie należy podawać antybiotyki, witaminy, chlorek wapnia, glikozę oraz w zależności od wskazań, środki nasencowe i krążeniowe. W ropowicach wywołanych przez beztlenowce podaje się równocześnie surowice przeciwzgorzelinowe.

Leave a Reply